In oktober 2023 bekroop bij mijzelf het kerstgevoel al vroeg en ik bestelde drie mooie mokken met daarop een afbeelding van een “oldtimer” met een vers gekapte kerstboom op het dak. Drie want we zijn nog maar met drieën: of liever gezegd we waren nog maar met drieën want papa kwam onlangs volkomen onverwacht te overlijden: zijn mok voor de warme kerst choco zal niet gebruikt worden: zijn plaats aan de kerstdis zal leeg blijven...

Een ingrijpende gebeurtenis die door omstandigheden voor altijd in mijn geheugen zal zijn geëtst. Maar waarom start ik deze feestelijke kerstcolumn nu juist met een overlijden en niet met de feestelijke kerstviering van de geboorte van onze Heiland? Juist daarom: want we nemen alles maar voor lief, als vanzelfsprekend. Maar niets is minder waar. Als kind leerde ik nooit te gaan slapen voor een ruzie was bijgelegd.

In deze tijden woeden vele conflicten van haat welke altijd leiden tot een onmenselijk, onmetelijk verdriet en leed. Oorlogen worden uitgevochten over de hoofden van vreedzame burgers: deze willen echter niets anders dan hun dagelijks bestaan vreedzaam leven. De conflicten zijn vaak lang geleden diep geworteld door gezagsdragers. Voor de hand liggen de oorlogen tussen Oekraïne & Rusland, of het conflict tussen Israël & Hamas in Gaza.

We staan voor een enorme uitdaging: ook op het gebied van klimaat en natuur. Omdat ik een Border terriër heb kom ik zeker drie maal per week in de natuur. Wandelpaden worden doorkruist door paden voor langs razende mountainbikers maar de hond moet aan de lijn. De reeën die we jaarlijks spotten zijn verdwenen. Tijdens de Covid – 19 pandemie lagen er meer plastic flesjes in het bos; zijn we werkelijk zo begaan met het milieu? Gezellig warme chocolade op een verwarmd terras in de winter.., terwijl we proberen te “verduurzamen”?! We zullen voor pijnlijke keuzes komen te staan. 

De Tweede Kamer verkiezingen 2023 hebben we inmiddels weer achter de rug: een stevige ruk naar rechts: een protest, een uiting van ontevredenheid. Voor sommigen is dat ontevreden gevoel terecht. Er is immers veel stille armoede in ons zo welvarende land. Ik denk hierbij aan de slachtoffers van “de toeslagen affaire” en de gasboringen in Groningen, om maar eens bekende voorbeelden te noemen. Anderen zullen nooit tevreden te stellen zijn: het kan altijd duurder, luxueuzer.

Met kerstmis pakken we uit: feestelijker dan ooit. Maar kunnen we het niet beter zoeken in het kleine? Nee: ik ga u, beste lezer niet aanmoedigen om een onbekende uit te nodigen voor kerstmis bij u thuis. Maar misschien is het een goed begin om elkaar weer te begroeten als we elkaar tegen komen op straat? En dan bedoel ik niet alleen in de kersttijd.

Een bekende vertelde mij het volgende: bij een vorige werkgever werd een Syrische jongedame aangesteld als schoonmaakster. Het commentaar van haar toekomstige collega 's was niet mis. Mijn bekende spraak hen daar op aan: jullie mopperen dat allochtonen niet willen werken, deze jongedame komt werk doen dat de meeste Nederlanders niet eens willen doen! Probeer haar te leren kennen, stel haar eens vragen. Bedenk wat zij mogelijk heeft meegemaakt, wat haar heeft doen besluiten om te vluchten: alles en iedereen achter te laten. De collega 's gingen in gesprek met de Syrische en moesten met schaamrood op de kaken bekennen: “het is eigenlijk een hele lieve meid”!

Als eigenaar en hoofdredacteur van de website wens ik ik u en uw dierbaren een sfeervolle en stille kerstmis. “Stille Nacht, Heilige Nacht”. Voor 2024 deel ik u mijn persoonlijke nieuwjaarswens voor mijn vrienden en dierbaren: “dat dromen uit mogen komen en wensen mogen blijven bestaan”!

Fijne kerstdagen en en gelukkig 2024!

Erwin Kuijpers

eigenaar en hoofdredacteur van deze website & Facebook pagina

OG3NE: Where Are You Christmas

Kerstboodschap van Theo Dirix:

Het zijn donkere tijden. Zon en maan worden verduisterd door walmen van oorlogen uit het noord- en uit het zuidoosten, ziel en  lichaam door egoïsme en afgunst. De grote verhalen zijn dood en nu ook alom met de geschiedenis wordt afgerekend, gaat het licht binnenkort helemaal uit.

 
Op 22 december laat echter de kosmos zich niet kennen en doet alsof de zon zich wendt: de dagen worden weer langer. Duizenden jaren heeft de mens dat midwinterse lichtfeest gevierd, van yule en Lucia tot de Kerst. Misschien moeten we het dit jaar in ere herstellen door alleen licht als cadeau te schenken.

Vanuit Neos Voutsas, alvast dit straaltje van Theo Dirix aan alle lezers. 

Andrea Bocelli: White Christmas

Kerstcolumn 2023: Elma Koutsilopoulos - Baten

Eind september van dit jaar brak ik mijn arm. Mijn rechterarm nota bene. En op twee plaatsen nog wel. Voor mij een kleine catastrofe. Werken was er niet meer bij, yoga kon ik voorlopig ook vergeten. Zelfstandig douchen? No way! Voor vanalles en nog wat had ik plotseling hulp nodig. Vangelis zorgde er ’s morgens voor dat er een paar sneden brood klaar lagen, ook had hij kaas voor me geschaafd. Zes weken lang heeft hij allerlei taken van me overgenomen. Mijn held! Maar dat doe je voor elkaar in een relatie. Niet dan?

Maar hoe anders was het voor me om hulp te vragen aan anderen. Ik ben niet graag hulpbehoevend, ook als is het maar tijdelijk. In die tijd moest ik twee keer voor controle naar het ziekenhuis in Rhodos. Voor ons, bewoners van Kastellorizo, betekent dat minimaal één overnachting. Er moest dus iemand met me mee, want zelf aankleden was gewoon niet mogelijk. En wie vraag je dan?

Als je hulp nodig hebt bij de meest basale dingen in het leven, wassen, aankleden, dan maakt je dat kwetsbaar. Ik had dus graag iemand bij wie ik me een minder aangename situatie op mijn gemak zou voelen. Schoorvoetend vroeg ik twee vrouwen die ik liefheb en vertrouw, ik legde uit waarom en voegde ten overvloede nog toe, dat ik alle kosten voor mijn rekening zou nemen. De woorden waren overbodig, de schroom werd weggeblazen. Ze keken me aan en zeiden “Elma, daar zijn we vrienden voor”.

Lieve lezers, lieve vrienden, ik wens jullie allen een fantastisch Kerstmis en een nieuw jaar rijk aan vriendschap!

Τα λέμε,

Elma

Kerstcolumn 2023: Rita Kirligitsis – Berends: Bethlehem

Bethlehem is een belangrijke pelgrimsplaats voor joden, christenen en moslims. Zodra je in Bethlehem aankomt voel je de eeuwenoude Bijbelse geschiedenis. Het stadje ligt slechts 9 km ten zuiden van Jeruzalem, maar valt onder het Palestijns grondgebied. Als geboorteplaats van Jezus speelt Bethlehem een belangrijke rol in de Bijbelse geschiedenis. Ook in het Oude Testament en de Joodse Tenach wordt Bethlehem genoemd. Omdat Jozef en Maria nergens onderdak kregen, beviel Maria in een stal. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt was dit geen echte stal, maar een grot waarin de lammetjes konden overnachten. 

Hoe kunnen we in godsnaam Kerstmis vieren dit jaar. Elke dag worden er honderden kinderen begraven, hele families, in Palestina, Israël, Oekraïne en Rusland. Hoe kunnen we gezellig de kerstinkopen doen, onze huizen gezellig versieren en voorbereidingen treffen voor de kerstmaaltijd. Kunnen we nog onpartijdig het oorlogsleed volgen? En blijft het een “ver van mijn bed show” of moeten en kunnen we toch wat doen?

Een kerstcolumn schrijven, in deze donkere tijden! Heeft de wereld er ooit zo verdeeld en donker uitgezien? Hoe nu een positieve column te schrijven? Misschien door geen kranten meer te lezen, niet naar het nieuws te luisteren? Want dat hebben we nu wel geleerd, goed nieuws is geen nieuws! Ook hebben we dit jaar weer vrienden en geliefden moeten missen die kerst 2023 niet meer met ons meevieren. Verdriet, gemis, heimwee, misschien zelfs spijt dat we dingen niet gezegd hebben die we eigenlijk wel hadden willen zeggen.

Laten we dan beginnen om toch elke dag het “goede” nieuws te zoeken, een vogel die zijn uiterste best doet om zijn lied te laten horen. Een medereiziger die naar je glimlacht en je een goede reis toewenst. Een vriend die je trakteert op een lekkere, warme maaltijd. Dagdromen die je meenemen naar zonnige dagen waarop je de wandeling maakte naar het uitzichtpunt bij Beloï in de Zagori en je je ontzettend nietig en tevreden voelde met het leven NU!

Laten we tevreden zijn met wat we wel hebben, ogen die schoonheid kunnen zien, oren die het vogelgezang kunnen horen. Een huis met een dak boven ons hoofd, een goed bed, een gevulde een gevulde maag en genoeg geld om de rekeningen te kunnen betalen. Er zijn zoveel mensen die dat niet hebben. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn, om tevreden mee te zijn. Voor vrede, gezondheid, geluk, overvloed en mooie dagen. Dan moet ik denken aan dit inspirerende verhaal dat
ik onlangs las:

“We zullen zien”: Er was eens een oude man, die een zoon had en een paard. Hij was op beide erg gesteld. Op een dag rende het paard weg en zijn buren kwamen om hem te troosten. “Oh, wat vreselijk,” riepen ze, “Hoe kun je je ooit een nieuw paard veroorloven?” De oude man bleef zitten, rookte zijn pijp en zei: “We zullen zien.” Een paar dagen later kwam het paard terug met een aantal andere wilde paarden. Nu had de man er drie. De buren kwamen langs en feliciteerden hem met zijn geluk. Opnieuw bleef de oude man zitten, rookte zijn pijp en zei: “We zullen zien.” Korte tijd daarna werd zijn zoon door een van de wilde paarden uit het zadel geworpen en brak zijn been op verschillende plaatsen. De buren kwamen en riepen: “Oh, wat vreselijk, je zoon zal nooit meer kunnen lopen!” Maar opnieuw bleef de oude man rustig zitten en zei, terwijl hij zijn pijp rookte: “We zullen zien.” Enige tijd later trok het leger door het dorp en ronselde alle jonge mannen om te vechten aan het front, ver weg in het koude noorden. Omdat de zoon kreupel was lieten ze hem met rust. Hij kon voor zijn vader blijven zorgen, totdat de oude man jaren later overleed.

Ook wil ik het gedicht van Toon Hermans aanbevelen, voor hoop, vertrouwen en moed om te blijven geloven in het goede, hoe donker het ook kan zijn, er komen weer lichte, zonnige dagen waarop de bloemen en bomen weer bloeien. “-De bomen komen uit de grond en uit hun stam de twijgen en ied’reen vindt het heel gewoon dat zij weer bladeren krijgen. We zien ze vallen naar de grond en dan opnieuw weer groeien. Zo heeft de aarde ons geleerd dat al wat sterft zal bloeien.-”

Κάλαντα Ηπείρου - Ελάτε δω γειτόνισσες (Δ.Υφαντής)

Kerstrecept:uit de keuken van boutique hotel Porfyron: Pittige kerstcake

ingrediënten:

150 gram gezeefde bloem
75 gram fijn griesmeel
50 gram amandelmeel
1 eetlepel bakpoeder​
1 theelepel soda
10 gedroogde tomaten, fijn gesneden
1 theelepel paprika poeder (zoet)
Mespunt zwarte peper
1 dl olijfolie
1 dl karnemelk (evt yoghurt)
3 eieren
200 gr fijngesneden olijven zonder pit (groen of zwart)
150 tot 200 gram harde Griekse geraspte kaas of feta in kleine stukjes

bereiding:

Verwarm de oven voor op 180° C

Vet een cakevorm in met een beetje boter of olie.

Mix in een schaal of bowl de gezeefde bloem met griesmeel en amandelmeel, bakpoeder, soda, paprikapoeder, zwarte peper, de fijngesneden ontpitte olijven en de fijngesneden gedroogde tomaten.

Mix de eieren goed en voeg de olijfolie toe, doe nu de geraspte kaas erbij en de karnemelk, dan lepel voor lepel het bloemmengsel totdat een dikke massa is ontstaan en breng over in het cakeblik, waarna het in de oven voor een 40 à 50 minuten gaar bakt en een mooi, bruin kleurtje is ontstaan bovenop de cake.

Laat afkoelen of serveer de cake op kamertemperatuur. Natuurlijk kun je andere verse kruiden toevoegen zoals fijngesneden tijm, rozemarijn, oregano, komijn of rode scherpe peper. Voor een glutenvrije cake vervang de bloem door 150 gram amandelmeel en de griesmeel door 125 gram kikkererwtenmeel of andere glutenvrije meel.

Wij wensen iedereen mooie feestdagen toe, dat het nieuwe jaar ons vrede, gezondheid, licht en vertrouwen mag schenken.

Rita