Er zijn boeken en films waarvan wat jou betreft maar beter geen vervolg kan verschijnen. De reden hiervoor is meestal dat de inhoud je niet kon boeien, of dat het gewoon tegen viel. Zonde van de tijd dus. Dat is bij het tweede deel van “ Een Dagboek in de Griekse Crisis” van Roosmarijn Mavrikou – Zevenhuizen geenszins het geval. Toch zou je ook in dit geval willen dat het tweede deel nooit was verschenen. Simpelweg omdat je hoopte dat daar geen reden meer voor zou zijn. Dat sinds het verschijnen van het eerste deel de crisis voorbij zou zijn. Niets is echter minder waar, helaas...
“Laat u echt een geheel volk, bestaande uit jonge kinderen die hun leven net beginnen, ouderen die het zien aflopen en alles daartussen, moedwillig in de armoede storten, omdat zij via een referendum (een grondrecht binnen een democratie) waarschijnlijk nee zullen zeggen tegen nog zwaardere bezuinigingen na de eerdere die al zo allesverwoestend zijn gebleken? Is dat het Europa dat u wenst? Zo ja, God help ons”.
(Citaat uit de open brief van Roosmarijn Mavrikou – Zevenhuizen gericht aan de heer Jeroen Dijsselbloem, voorzitter van de Eurogroep, datum: juni 2015.)
Onzekerheid. Hoeveel onzekerheid over de toekomst kan een mens verdragen? Voor zichzelf, het gezin? Hoe voelt het als je langzaamaan het leven waarvoor je zo hard gewerkt hebt verpulvert ziet worden door machten waarop je geen invloed hebt. Hoe voelt het om naast de dagelijkse zorgen over de toekomst ook nog eens de strijd aan te moeten gaan tegen de vooroordelen tegen het volk waar jij deel van uit maakt. Een ongelijke strijd, welke wordt uitgevochten in de media: zij bepalen wat geplaatst wordt in hun kranten. Of jij “airplay” krijgt. En indien dat het geval is, moet je nog afwachten of je de kans krijgt jouw boodschap uit te dragen. Je kunt er natuurlijk ook een boek over schrijven. Onderstaand de bespreking van een boek waarvan ik hoopte dat het nooit zou verschijnen: Een Dagboek in de Griekse Crisis Deel 2!
In het voorwoord schrijft Roosmarijn dat het dagboek door emoties waardoor zij tijden niet aan haar boek heeft kunnen werken “fragmentarisch” kan overkomen. Ook viel haar bij het nalezen ervan op dat haar toon gedurende de twee jaar die het boek beschrijft veranderd is. Inderdaad kun je aan de hand van haar schrijfstijl de emoties welke met politieke ontwikkelingen gepaard gingen goed onderscheiden en begrijpen: het maakt het boek dermate indringend dat het lijkt alsof het jezelf overkomt. Onheilspellend soms. Met de kennis die we nu hebben over hetgeen wat zich de afgelopen twee jaar heeft afgespeeld op politiek en economisch vlak in Griekenland hou je je hart vast over hoe het met Roosmarijn en haar gezin op Skyros vergaat.
Voor de lezers onder u die Roosmarijn Mavrikou – Zevenhuizen niet kennen: Roosmarijn werd in 1979 in Rotterdam geboren en woont sinds 2007 in Griekenland. Zij is getrouwd met Nikos, samen hebben zij twee jonge meisjes, Lara van 6 jaar oud en Olivia is 4 jaar. Nikos Mavrikou is in 1994 samen met zijn ouders en broers begonnen aan het bouwen van zijn grote droom: een eigen hotel. In 1998 opende hotel Axilleion de deuren. De toeristische sector, zoals u weet één van de belangrijkste pijlers onder de Griekse economie, is hard getroffen door alle negatieve publiciteit in de buitenlandse media. Door de economische crisis is ook het binnenlands toerisme ingestort. De door de trojka opgelegde belasting verhoging voor deze sector van 6 ½ naar 23% lijkt de genade klap te zijn: voor de meeste Grieken is een binnenlandse vakantie bijna onbetaalbaar geworden, in de zomer van 2015 volgden dan ook vele annuleringen van geboekte kamers. Op 8 juli 2015 werden zelfs 19 kamers geannuleerd, en dat in het hoogseizoen waarin geld moet worden verdiend om de komende herfst en winter te overbruggen. Hoe ga jezelf hiermee om? Kun je je angst voor de toekomst van je gezin voor je kinderen verborgen houden. Wijsneus Lara heeft het opeens door en komt diezelfde dag haar spaarpot aanbieden. Zelfs als lezer krijg je het koud van dit gebaar. Over kou gesproken: het kan bitterkoud zijn in de winters op Skyros en het gezin moet het al jaren stellen zonder verwarming!
De belangrijkste politiek ontwikkelingen in de afgelopen twee jaar worden in het dagboek beschreven, niet alleen internationaal, maar ook de burgemeestersverkiezingen op Skyros. Interessant feit is dat de zittende burgemeester, welke de afgelopen jaren kennelijk nogal verknocht is geraakt aan het “pluche” maar daar weinig tegenover heeft gesteld, door de kandidatuur van Nikos opeens gedwongen werd tot actie over te gaan. Zo werd het geld dat allang opzij was gezet voor het inrichten van een speeltuintje tijdens de verkiezingscampagne door de burgemeester alsnog beschikbaar gesteld. Ook de locale politiek is blijkbaar niet verschoond van trucjes en valkuilen. De resultaten van de inspanningen ten behoeve van de medische zorg op Skyros, waarvoor Nikos en zijn partijgenoten zo hard hebben gelobbyd, zelfs tot het kantoor van de toenmalige Griekse premier Antonis Samaras aan toe, werden bijna aan de burgervader toegeschreven. Ook Roosmarijn laat zich niet onbetuigd: zij schrijft brieven aan politici, ingezonden stukken en geeft interviews op de meest onmogelijke tijden. Zo trekt zij bijvoorbeeld ten strijde tegen een onzalig plan om en groot deel van het oppervlak van Skyros te bebouwen met ontsierende windmolens. Zij bekent zelfs een “vandalistische daad” gericht tegen de rechts extrmistische partij Gouden Dageraad. Opmerkelijk hierbij is dat zij zichzelf omschrijft als “een grijs muisje dat liever niet in al te grote gezelschappen verkeert” terwijl zij zichzelf in dit tweede deel zich opnieuw zo kwetsbaar opstelt en op de barricaden klimt. Figuurlijk dan toch.
Natuurlijk komt ook het dagelijkse leven op Skyros ter sprake: de onverwachte gezinsuitbreiding bij hun konijnen, de beleving van de feestdagen en de afsluiten van de actie ter ondersteuning van een schooltje op Skyros. Een drieentwintiguurs vakantie in een tent. Geluksmomenten worden in het dagboek overschaduwd door de dagelijks zorgen. Genieten van een dagje aan het strand is er voor Roosmarijn en Nikos nauwelijks bij. Dag en nacht werken om het hoofd boven water te houden, ondertussen proberen en hopen je kinderen een zo zorgeloos mogelijke jeugd te kunnen bieden. Proberen je ouders hierbij zo veel mogelijk te ontzien, terwijl jezelf overloopt van emoties. Hopend en vechtend voor een betere toekomst. Niet alleen voor haar gezin, ook voor die zwerver in Athene, de vluchtelingen die zelfs op de Skyriaanse kusten aankomen, voor alle Grieken: kortom: voor ons allen.
“Laten wij plaatsmaken voor solidariteit en compassie zodat wij als voorbeeld kunnen dienen voor onze leiders!”
Met deze woorden besluit Roosmarijn haar tweede Dagboek in de Griekse Crisis. Hopelijk worden deze gelezen door diezelfde leiders. Het boek zou verplichtte kost moeten zijn voor allen die in nationale en internationale volksvertegenwoordigingen het beleid bepaalden en nog gaan bepalen dat het overgrote deel van de Griekse bevolking tot aan de grenzen van het bestaansminimum heeft gebracht en velen in armoede heeft gestort!
Voor meer informatie en boekingen hotel Axilleion: skiroshotel.com
Voor het bestellen van een van de boeken van Roosmarijn: mijnbestseller.nl/dagboek-in-de-griekse-crisis-deel-2
Voor de bespreking van deel I: boekbespreking-een-dagboek-in-de-griekse-crisis
Voor de gehele brief gericht aan de heer Jeroen Dijsselbloem: roosmarijn-open-brief-aan-eurgroep-voorzitter-jeroen-dijsselbloem
Voor de inzamelingsactie: inzamelingsactie-steun-de-schooltjes-op-skyros en steun-de-schooltjes-op-skyros-update-van-de-actie-van-roosmarijn
(De actie is inmiddels beëindigd, geld overmaken is derhalve niet meer mogelijk)
Disclaimer: de bovenstaande recensie is persoonlijk, de Griekse Vereniging Eindhoven is niet verantwoordelijk voor de inhoud ervan.
Op deze column rust copyright: Niets uit deze website mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar worden gemaakt, in enigerlei vorm of wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opname of enige andere manier. Dit is alleen mogelijk na voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.