Ook in een kleine gemeenschap van maar een paar honderd zielen gebeurt er van alles. Uiteraard persoonlijk lief en leed, maar ook “grote” ontwikkelingen. Ze geven een impuls aan het eiland en zijn gemeenschap en kunnen beiden een nieuwe dimensie geven. Soms heb ik totaal geen weet van wat er gebeurt, maar word ik er wel aangenaam door verrast. Zoals een paar weken geleden.

In het vliegtuig op de terugvlucht naar Eindhoven vertelde een geboren Athener mij: “Athene? Vernietigen en opnieuw opbouwen!” Temperament is de Griek zeker niet vreemd... We waren al eerder in Athene, maar de tijd vliegt en er is zoveel moois te zien in Greece. Voor deze rondreis is de ferry haven van Piraeus echter onontbeerlijk en dus een bezoek aan de Griekse hoofdstad onvermijdelijk! You love it or you hate it!

Begin augustus en in een paar dagen tijd stroomt het eiland vol met vooral Italiaanse bezoekers. Ze komen elk jaar weer en velen van hen meerdere keren per jaar. Een aantal heeft een vakantiehuis op het eiland. Anderen verblijven altijd in hetzelfde hotel of pension. En elk jaar zijn er ook weer tientallen nieuwe gezichten. De nieuwkomers willen het Blauwe Huis zien, gaan eten bij Ta Platania en moeten toch op z’n minst een keer naar Saint George, het kleine eilandje, slechts een steenworp uit de kust van grote broer Kastellorizo. Waarom? Omdat hier de film “Mediterraneo” is opgenomen. Een Italiaanse film, die in 1992 een Oscar won voor Beste Buitenlandse Film.

Op de jaarlijkse bedrijfs BBQ bleek maar weer eens: zelfs stoere volwassen kerels hebben het niet op deze kleine geel / zwarte plaaggeesten die een gezellig samenzijn behoorlijk kunnen verstoren. Terwijl we allemaal weten wat we beslist niet moeten doen: meppen in de richting van de boosdoener, doen we het desondanks toch allemaal. Op deze foto lijken ze zo fluffy en knuffelbaar...